ಮನೆಯ ಕಾವಲಿಗ, ಎಲ್ಲರ ಮುದ್ದಿನ ಸಂಗಾತಿ,
ವಾಹನ ಸವಾರಿ ಪ್ರಿಯ ಭೈರವನ ವಿದಾಯ
ಬೆಳಗಾವಿ
ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕಾಲಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ನೇರವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ.
ಅಂಥದೇ ಒಂದು ಹೆಸರು ಭೈರವ. ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಭೈರವ, ಕೇವಲ ಶ್ವಾನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಬದುಕಿದ, ನಕ್ಕ, ಕಾಯ್ದ, ಮಮತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು ಹೋದ ಕುಟುಂಬದ ಆತ್ಮೀಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದ.

ಕಳೆದ 12 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕಾವಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಭೈರವ ಇಂದು ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಮನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೂಲೆಗೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತಿದೆ. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಅವನು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜಾಗ, ಮನೆಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದಾಗ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ನೋಡುವ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮನೆಯವರ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸದ್ದಿಗೇ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಓಡಿಬರುವ ಅವನ ಹಾವಭಾವ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈಗ ಕಣ್ಣೀರಿನ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ.

ಭೈರವನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವವೂ ಇತ್ತು. ವಾಹನ ಹತ್ತಿ ಕುಣಿದಾಡುವುದು ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಇಷ್ಟ. ವಾಹನದ ಸದ್ದೇ ಕೇಳಿದರೂ ಸಾಕು, ಅವನ ದೇಹವೇ ಖುಷಿಯಿಂದ ಚುರುಕುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶ್ವಾನಗಳಿಗೆ ಓಡಾಟ ಇಷ್ಟವಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಭೈರವನಿಗೆ ಸವಾರಿ ಎಂದರೆ ಮೋಜು, ಸಂಭ್ರಮ, ಹಬ್ಬ. ಆತನ ಈ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಆದರೆ ಮುದ್ದಾದ ಹವ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯವರು, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪಂಜಾಬ್ನಿಂದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಜೀಪನ್ನೇ ತರಿಸಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದು ಭೈರವನಿಗೆ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶ್ವಾನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಜೀಪ ತರುವಷ್ಟು ಮಮತೆ, ಅವನ ಮೇಲಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟೋ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದೇ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಚಿದಂಬರ ನಗರದ ಇಮ್ರಾನ್ ಅವರ ಆಟೋ ಸಪ್ಪಳ ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಕು—ಭೈರವ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಚಟಪಟನೆ ಓಡಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆಟೋ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅದು ಹಾರಿ ಹತ್ತಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸದ್ದು, ಆ ಓಟ, ಆ ಉತ್ಸಾಹ ನೋಡಿದರೆ ಮನೆಯವರು ನಗೆಯಲ್ಲೇ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಮ್ರಾನ್ ಅವರ ಆಟೋ ಮತ್ತು ಭೈರವನ ನಡುವೆ ಹೇಳದೊಂದಿಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಇತ್ತು ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಅವು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಒಲಿದಿದ್ದವು.
ಮನೆಯ ಕಾವಲಿಗನಾಗಿದ್ದ ಭೈರವ, ಮಮತೆಯ ರೂಪವಾಗಿಯೂ ಉಳಿದಿದ್ದ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಮನೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಂತ ಅವನ ಜಾಗ್ರತೆ ಹೇಗಿತ್ತೋ, ಹಗಲು ಹೊತ್ತು ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಬೆರೆತು ಹೋದ ಅವನ ಮುದ್ದೂ ಅಷ್ಟೇ ಇತ್ತು. ಮಾತನಾಡಲಾರದೆ ಇದ್ದರೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಹಿಂದೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ದುಃಖ-ಸಂತೋಷಗಳಿಗೆ ಮೌನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಜೀವ ಇಂದು ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಮನೆಯವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರದ ನೋವಾಗಿದೆ.
ಭೈರವ ಕೇವಲ ಒಂದು ಶ್ವಾನವಲ್ಲ; ಅದು ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯ, ನಿಷ್ಠೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರು. ಇಂದು ಅವನು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಓಟ, ಅವನ ಚಪಲತೆ, ವಾಹನದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕುಣಿತ, ಆಟೋ ಸದ್ದು ಕೇಳಿದೊಡನೆ ಅವನ ಉಲ್ಲಾಸ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕುಟುಂಬದ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿವೆ.
ಅಂತಿಮ ಸಾಲು:
ಭೈರವ ಇಂದು ನೆನಪು ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಅವನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಪ್ರೀತಿ, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸವಾರಿ ಸಂಭ್ರಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕಲಾರದ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ.

