ಗಣತಿ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ:
ಅಮಾನತು ತೀರ್ಮಾನವೇ ಅಮಾನತಿನಲ್ಲಾ?
ಮೂವರ ವಿರುದ್ಧ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮ ಅಂತಿಮ; ಇಬ್ಬರ ಅಮಾನತು ನಿರ್ಧಾರವೂ ಸಿದ್ಧ — ಆದರೆ ಕಡತ ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ?.
ಬೆಳಗಾವಿ:
ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಹತ್ವದ ಗಣತಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ತೋರಿದ ಇಬ್ಬರ ವಿರುದ್ಧ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಯವಾಗಿತ್ತು.
ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಅಮಾನತು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಈಗ ಆ ಕ್ರಮ ಜಾರಿಗೆ ಬಾರದಿರುವುದು ಪಾಲಿಕೆ ಆಡಳಿತದ ಗಂಭೀರ ಮೌನವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಗಣತಿ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಚೇರಿ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಅದು ಸರ್ಕಾರದ ಕಣ್ಣು. ನಗರದ ನಿಜವಾದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ, ಕುಟುಂಬಗಳ ಸ್ಥಿತಿ, ಬಡವರು–ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಅಗತ್ಯಗಳು, ಮೂಲಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಯೋಜನೆ, ಅನುದಾನ ಹಂಚಿಕೆ, ವಾರ್ಡ್ಗಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ—ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಗಣತಿಯೇ ಆಧಾರ. ಇಂತಹ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ತೋರಿದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯಲೋಪವಲ್ಲ; ಅದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ಹೊಡೆತ.
ಪಾಲಿಕೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗಣತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿದ್ದ ಮೂವರ ವಿರುದ್ಧ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬಂದಿತ್ತು. ಪರಿಶೀಲನೆಯ ನಂತರ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಆಡಳಿತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ರೂಪ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಬ್ಬರ ವಿರುದ್ಧ ಅಮಾನತು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಆ ನಿರ್ಣಯದ ನಂತರ ಕ್ರಮ ಏಕೆ ನಿಂತಿತು? ಕಡತ ಯಾರ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಅಟಕಿದೆ? ಯಾರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಆಡಳಿತ ಮೌನವಾಗಿದೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈಗ ತೀವ್ರವಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೇ —
ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದ್ದರೆ ಅಮಾನತು ಆದೇಶ ಏಕೆ ಹೊರಬಂದಿಲ್ಲ?
ತಪ್ಪು ಗಂಭೀರವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಮಾನತು ತೀರ್ಮಾನವೇ ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು?
ಗಣತಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ, ಅಪೂರ್ಣ ದಾಖಲೆ, ಮನೆಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡದೇ ವರದಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಡಿಲತೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪಾದ ಅಂಕಿ–ಅಂಶದ ಮೇಲೆ ಸರ್ಕಾರ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದರೆ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುವವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು. ಅರ್ಹರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ ಸಿಗದೇ ಹೋಗಬಹುದು; ಅನುದಾನ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಂಟಾಗಬಹುದು; ನಗರ ಯೋಜನೆಗಳ ದಿಕ್ಕೇ ತಪ್ಪಬಹುದು.
ಆದ್ದರಿಂದ ಗಣತಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ತೋರಿದವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕಠಿಣವಾಗಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ಪಾಲಿಕೆ ಆಡಳಿತದ ವರ್ತನೆ ನೋಡಿದರೆ, ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮವೂ ಕಡತದ ಭಾಷಣವಾಗಿ ಉಳಿದಂತಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಗಣತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅದನ್ನೇ ಲಘುವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡವರ ವಿರುದ್ಧದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಆಡಳಿತದ ದ್ವಂದ್ವ ನೀತಿಯೇ?
ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮದ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾಹಿತಿ ಹೊರಬಿದ್ದ ಮೇಲೂ ಆದೇಶ ಜಾರಿಗೆ ಬರದಿರುವುದು ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡವೇ? ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಯತ್ನವೇ? ಅಥವಾ ಪಾಲಿಕೆ ಒಳಗಿನ ಪ್ರಭಾವಿ ವಲಯದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಗಣತಿ ಆಟವಲ್ಲ; ನಗರದ ಭವಿಷ್ಯದ ದಾಖಲೆ
ಗಣತಿ ತಪ್ಪಿದರೆ ಯೋಜನೆ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಯೋಜನೆ ತಪ್ಪಿದರೆ ಅನುದಾನ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಅನುದಾನ ತಪ್ಪಿದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸರಪಳಿ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದವರ ವಿರುದ್ಧ ಮೃದು ಧೋರಣೆ ತೋರಿಸುವುದು ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ.
ಪಾಲಿಕೆ ಆಡಳಿತ ತಕ್ಷಣ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು —
ಮೂವರ ವಿರುದ್ಧದ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮದ ಕಡತ ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ?
ಇಬ್ಬರ ಅಮಾನತು ನಿರ್ಣಯ ಜಾರಿಗೆ ಏಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ?
ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಯಾರು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
ಅಮಾನತು ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡುವುದು ಆಡಳಿತದ ಧೈರ್ಯವಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದು ನಿಜವಾದ ಆಡಳಿತ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಗಣತಿ ಕಾರ್ಯದ ಶಿಸ್ತು ಸಡಿಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಪಾಲಿಕೆಯ ಮಾತಿನ ಮೌಲ್ಯವೇ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.
